Monthly Archives: Januarie 2012

Waarvoor ek na 50 nie langer kans sien nie…

Het mos pas verjaar en op 50 is ek nou te oud vir die volgende:

1. uitgerekte en onrekbare sokkies met deurgetrapte hakke – van die goed skreeu al om genade
2. onderklere waarvan die rek deurkom (of probeer wegkom) omdat dit nou al vir die sewe maer en vet jare gedra word
3. hemde in kleure wat vir een belaglike seisoen in die 80’s hoogmode was (en ek die volgende seisoen toe in die bargain bin opgetel het om ook nou “in” te wees), asook die dashemde uit die tyd toe net die kraag moes pas – die res het soos ‘n markiestent uitgeklok t.w.v. boepmae – meters linne wat by ‘n broek ingebondel moes word
4. kunsleer skoene wat uitgetrap raak en ruik na presies drie maande (bargains, almal van hulle)
5. baadjies met breë krae of in die oorvou (Miami Vice) styl (80’s) wat laag met een knoop vasmaak – die goed was duur, man
6. daardie broeke wat net bo jou naeltjie vasknoop en al daardie broeke wie se knoop realisties gesproke nooit, ooit, ooit weer sal kan vasmaak nie asook al daardie jeans wat eenvoudig soos ‘n sak aan jou hang en vir jou absoluut NIKS doen, behalwe om jou ou-ballie-status te onderstreep nie (kyk dit IS moeilik om ‘n jean te kry wat vir my pas, so sterkte aan myself)
7. gym-tekkies wat nie eers meer geskik is vir gras sny of verf nie, en jou soos ‘n seer duim laat uitstaan in die gym, veral saam met ‘n paar dienlike kerkkouse
8. gunsteling T-hemde wat al ses jaar so gerieflik dra en slaap, deesdae so gaterig en uitgerek – dalk behoef dit ‘n jintelman van so om en by 50 om maar weer met regte slaapklere te slaap
9. koffie en tee wat na skottelgoedwater proe, brood en mash wat letterlik geen smaak het nie al proe jy hoe, kaas wat na rubber proe, jam wat supersoet is, maar aan absoluut geen vrug herinner nie, bittersuurtaniene wyn (‘n bargain!), verbrande tjops, ens. Ek het letterlik te min tyd oor om sulke kos te eet
10. handdoeke so dun jy kan die ou ballie daardeur sien
11. deodorant blikkies wat uit ‘n dierbare motief geskenk is, maar wat bots met alles wat ek self dierbaar ag

Op vyftig verdien ek goeie koffie, ‘n ordentlike skeermes, twin ply papier, ‘n goeie hemp, leerskoene, goeie naskeer (wat ek gekry het vir my 50ste verjaarsdag: New West van Aramis, dis briljant – dankie Maryke) en sulke geriefies sodat ek die distinguished gentleman kan word wat ek eintlik is, jy sien…

Advertisements

Ek glo…

In die laaste jaar (2011, my “heilige”, 7×7 jaar) het ek baie opinies teëgekom van mense wat nie meer glo nie.  Om te glo maak nie vir hulle meer sin nie.  Dit is nie logies nie, en hulle beleef nie ‘n behoefte om te glo nie.  Hulle geloofskrisis bring hulle by ongeloof uit, wat baie as ‘n bevryding beleef – ‘n omgekeerde bekering.  Ek is natuurlik nog altyd bewus van sulke opinies, maar dis asof dit die laaste jaar my meer gekonfronteer het.  Ook hierdie jaar is ek weer gekonfronteer met kerk-waaraan-ek-twyfel.  Dis so asof ons ten spyte van (of as gevolf van) baie dogma, kerkisme en politiek nie by geestelike volwassenheid uitkom nie – nie eers die leiers nie.  Beide het gemaak dat ek hierdie jaar baie moes nadink.  Ek glo, dis verseker, maar hoekom glo ek en wat?  Ek dink die heel basiese van my geloof lê net in drie stellings: (1) God is, (2) God is goed en (3) Jesus Christus het my met God versoen.  Vir ‘n tyd was dit al wat ek wou bely.  Vir kerklike doeleindes is ek gemaklik met die Apostolicum en die ander algemene, vroeg-kerklike belydenisse.  Ek wou egter meer van ‘n standpunt-inname maak en het lank aan die onderstaande geformuleer.  Dit beskryf hoe ek die Bybelse geloof vandag beleef.  Ek sal nog teksverwysings bysit waar toepaslik.  Ek is en bly ‘n gelowige, ‘n geliefde, ‘n volgeling van Jesus Christus.  Dis wie ek is.

Kliek hier vir my geloofsuiteensetting.