Author Archives: Jimi le Roux

About Jimi le Roux

For more info visit my website at www.jimileroux.com

Gebed vir Geesvervulling

Gebed vir Geesvervulling

31 Maart 2019

 

Kom, o Heilige Gees!

Ledig my en maak my vol.

Ontbrand my hart met vuur,

transformeer my siel en

gee vir my die sin van Christus:

genade, liefde, vrede, krag –

laat my hande Syne wees.

Maak my deursigtiger vandag,

laat ú lig heilig skyn in my.

Bedek my soos ‘n kleed,

hang om my soos wierook.

Amen.

 

Advertisements

‘n Geel gebed vir Lent

‘n Geel gebed vir Lent

12 April 2019

 

Lof kom aan U toe, Here.

Al is die dae soos die hoëveldse winter

waar alles binne buite koud raak saans:

staalrame, klinkermure, vaalgeel gras,

sementpaadjies tussen breë beddings niks,

waar vreemdes binne praat, waar vaders vloek,

waar dit ruik na rook en politoer en kos,

‘n oom, te oud, iewers in ‘n kamer

onder growwe grys komberse hoes –

en jy weet jy hoort oralster, behalwe hier.

 

Lof kom aan U toe, Here.

Al is die parkeerterrein mismoedig leeg,

die geel son flou van voor, die teer wat blink

in leë strate, waar robots in ‘n ry af rooi wys,

alles beelde letterlik van niks nie, hoor,

almal huis toe reeds behalwe daar

‘n boemelaar, wat dwaal om plek te soek

en jy self ook graag wou tuiskom,

in jou eie huis, maar altyd, altyd eers ‘n

‘n ander draai moet ry.

 

Lof kom aan U toe, Here.

Al kan jy hierdie Lent nie eers een gebed

geskryf kry nie (die beste deel van Lydenstyd,

wat oor die algemeen mos maar vir my misluk).

Maar toe almal alreeds huis toe was,

vir die aand-geselligheid en iets voedsaam om te nuttig

toe die skemer skraal raak en U alleen laat om te hang,

was dit wáárlik lydenstyd – verlate, búíte, bitterlik –

en dít is Lent: om net U te sien, Gekruisigde, dis al,

en te wéét, te wéét:

my Heenkome,

my Tuiskoms,

my Warm Welkom.

 

 


Waarlik God en waarlik mens

Het gewonder in watter mate Jesus MENS was aan die kruis – ‘n belangrike vraag vir ons verstaan van wat die kruis beteken 🙂  Toe skryf ek iets op Goeie Vrydag, ‘n work in progress, maar wat!

Waarlik God en waarlik mens

30 Maart 2018 – Goeie Vrydag

 

Wat beteken dit om waarlik MENS te wees

as jy op Vrydag aan ‘n kruis hang? Wáárlik mens?

Benewens dat jy sterwend is, jou hart wat skop

van bloedverlies en skok; jou liggaam afgesak

aan spykers en jou asem kry nie lug, maar as

jy op jou voete beur om op te kom dan kan jy nie,

want daar’s ‘n pen daardeur? Die liggaam in extremis?

Maar wat gaan deur jou hart? Wat vóél jy as jou vriende

jou verlaat het, as jou ma vertrek van smart daar

staan – ‘n swaard het deur haar siel gegaan?

As jy in bloedsweet eintlik tog maar nog wou leef,

wou bly, nog goeie dinge doen soos preek, genees –

of dalk ‘n vrou en kinders kry? Voel mens dalk dat

jy dit alles misverstaan het, buite-om Sy wil gegaan het:

Waarom het U My verlaat, my God?

Voel mens of jou kop wil bars – die druising buite, binne

onophoudelik die drom: verniet, verwerp, verlaat, verlore?

Voel jy die donkerte wat kom, maar wil laat gaan,

sonder enige verstaan jou gees net gee in Vadershande?

Was dit só om waarlik MENS te wees op daardie dag?

 

Ware mens, ware stryd en ware nood is wat God gebruik

om die sonde en die dood op daardie Vrydag te ontknoop.


Theotokos

Iets wat ek nog wou klaarmaak voor Paasfees. Dit pas by ‘n “Pantokrator”, wat ek oorgedoen het en nou ook so lyk. Dis maar so rof soos al my goed!


Klein lydenstydgebed

Klein lydenstydgebed

2 Maart 2018 – Lydenstyd

 

Hemelse Vader,

ek gaan deur die bewegings van Lent:

ek vas van koffie, wyn en soetgoed

(waarvan ek eintlik net die koffie mis, maar darem).

Ek kom nie eintlik uit by meer gebed nie –

eerder minder so – maar voel tans

onder druk, toegesluit, verstomp, gedisfokus.

Ek beleef nie hoë geestelikheid nie!

Ek gee waar ek kan, maar sou waarskynlik

in elk geval gegee het – en dis maar min.

So, dit gaan nie baie diep nie, maar ek

bly bewus van die kruis en u liefde en

hoe ek sukkel, en dis maar uiterlik,

maar die bewegings van Lent

is tans al wat ek het.

‘n Klein-klein offer!

 

Gelukkig is dit U offer wat tel!

Dankie daarvoor, Here!

Amen.


Verskeie vrae oor my kop en skouers

(Een wat ek nog nie geplaas het nie)

Verskeie vrae oor my kop en skouers

5 Junie 2016

 

Waarom wil jy op jou skouers ‘n las dra wat die ewige God

op sy almagtige skouers wil neem? Bid! Dank! Gee oor! 

CH Spurgeon

 

Hemelse Vader,

vrees hierdie vrees dalk verlies van dit wat te belangrik is:

my vrou, my werk, gesondheid, kinders?

Is hul my waarde, MY waarde? Is hul narsisties aangeheg,

geïnkorporeer as wie ek is, my identiteit? Is ek dít?

Die wanliefde van ‘n swak ego, dus – nou oorbehep, afhanklik?

Of het ek man en vrou en kinders, ouers, gesondheid, werkvermoë

liewer as vir U – soos ‘n onwaardige? Moet ek dus nog kruis toe,

moet ek daardie EK nog sterf, of moet ek dááraan sterf soos pa,

wat sy kinders aan U ‘afgegee’ het – een krisisnag?

Of soos Jim Elliot (who gave what he could not keep to gain

what he cannot lose): toe hulle sê Jim Elliot het gesterf,

sê Elisabeth nee hy’t jare terug gesterf, net God het dáár geleef?

HOE sterf ek, HOE gee ek af? HOE word U alles, ek niks nie?

Ek begeer om alles af te gee en niks te word, te voel nie, Heer,

die vrede vol vertroue te beleef, to laugh the laugh of faith,

maar weet nie HOE nie; om dit net te sê, te bid is niks – dit help nie –

en Spurgeon het dit mis, want dieper, dieper lê die vrees, die vlees:

katekse, vasgestrengel in limbiese strukture, verwronge sielegroeisel,

maar U kan opereer, o Gees? Die skerp, skerp swaard, u skalpel

kan tussen siel en gees, waar dit gedy, die kwaad uitsny?

(Verdoof my droomloos tog net eers met barbitoon voor U genees!)

Immers kan ‘n mens homself nie kruisig nie, jy gaan maar daarop lê,

as good as dead, sê ons – of neem dit daagliks op, jy dra dit agter U;

jy moet WIL oorgee, afgee, dit bely, dis al – maar U, U Here,

moet dit aanvat, afvat, op U skouers vat, my los met die

vrede van die vlam van dié votiewe kers wat flikker, flikker,

in die stilte van belangeloosheid (as net vir U) –

‘laat gebeur wat sal gebeur, want God is in beheer’.

O God, maak ons kinders van die stilte,

erfgename van u vrede (Clemens, 1ste eeu).

Maar ek weet eerlik nie of DIT die doel is, Heer, want

om die pyn te sny, die vrees, moet U in die lewe gaan,

die liefde ook verwyder, die passie, omgee daarmee saam,

die vlees is half al met die Gees vergroei,

die mooi en skoon is met die donker en die sleg vervleg,

die liefhê en die lyding saam verdraai –

immers is dit net die liefde wat kan ly.

Die lewe bly dus

beíde

en moet dus so geleef word.

En al dié vrae moet gedra word

op my skouers, in my kop,

maar ek het ‘n God en

ons kan daaroor praat.

Amen.


U wil geskied

U wil geskied

26 November 2017. Die dag van die Here.

 

Op hierdie Sondagmôre, Here:

“laat U wil geskied”.

 

Ek bid nie vir u toelatende wil nie, want dit geskied al reeds.

Daar gebeur immers niks wat die Almagtige nie toelaat nie –

oues vermoor, kinders geskend, diere seergemaak, goeies uitgewerk,

slegtes het ryk geword – sonder disrespek, Here, maar U

het vir dit alles, vir nóú, “ja” gesê.Dis soos dit nóú sal wees –

nóú is die aarde, dán is die hemel. Ek verstaan dit, maar ook nie.

Maar ek bid nie vir dáárdie wil nie.

 

Ek bid vir u volmáákte wil: “soos in die hemel, so ook op die aarde”.

Waarheen U op pad is, Here, met ons, dáárdie wil! U koninkryk se wil, Here,

wat moet kom: in ons land, ons mense, ons lewens – in my lewe: ja, wat is

u hémelse wil vir my? Tog nie stryd en spanning nie? Misverstande,

persoonlikhede wat so bots? Nee, tog waters waar rus is, goedheid en guns,

“al die dae van my lewe”, Here, hierdie lewe, op hierdie aarde –

nie net ééndag, dáárdie dag nie.

 

My kop sê “hemel is hemel en aarde is aarde” (en nog te veel ander dinge),

maar my siel het iets gekliek, verstaan, besluit – so ek bid onwrikbaar voort

“soos in die hemel, só ook op aarde”. Dis mos Christus se genade?

 

Ja, dáárvoor bid ek dan hierdie sonnige en deurmekaar môre.

Amen.